البنت دى طالبة رأى القراء فى مشكلتها

Date posted: May 2, 2010


 
 
 
اهلا بيكى يا مروة
انا مش متعودة ابعت لحد على النت عشان اخد رايه فى مشكلة ليا يمكن عشان مشاكلى ماكنتش بتبقى كبيرة..بس دلوقت مشكلتى مع نفسى اكبر من اى مشاكل فعلية بتقابلنى..عشان كده حاسة انى عاوزة افضفض و اسمع اراء تانية غير رأيى

انا متقدملى انسان محترم بكل معنى الكلمة ..اى حد اتعامل معاه لازم يشكر فيه و يقدره ..انسان مش من السهل تقابليه فى الحياة العادية..انسان حيى و متواضع و ناضج و فاهم و مثقف..بصى مهما قلتلك مش هوفيه حقه..المهم الشخص ده كان المانجر بتاعى و هو من بلد خليجى و دلوقت مستقر فى بلده و كنت سبت الشغل و غيرت رقم تليفونى و ماديتهوش لحد فى الشغل و بعدها ب 5 شهور كنت بدور على شغل عن طريق سايت و من المفضل ان اللى اشتغلوا معايا قبل كده يعملوا عنى ريكومنديشن فى السايت و بعتله و فعلا عمل ريكومنديشن.. المهم لما بعتله الميل رد عليا و ادانى رقمه و قاللى رنيلى و لما كلمنى قاللى انتى فينك كنت بدور عليكى و ليش غيرتى رقمك..طلب منى انه يبقى يكلمنى يطمن عليا..المهم كلمنى مرة تانية و فى التالتة طلبنى للجواز.

 

 
عاوزة اقولك انه فى اثناء الشغل عمره ما بصلى بصة تضايقنى او حاول يكلمنى فى حاجة شخصية او خارج الشغل.. كل اللى بننا كان شغل و بس و كان لما بيبقى مبسوط بيشكر فى شغلى جدا و يقول انى منظمة و الكلام ده.. لكن عمره ماقاللى كلمة تدل على اى حاجة من اهتمام شخصى مثلا و لا هو اصلا كان ممكن ييجى فى خيالى لانه متجوز و عنده اولاد!!!!1

 

 

 
طبعا لما اتقدملى اتصدمت و ماستوعبتش وقتها بس انا احترمت فيه حتة انه مالفش ولا دار و جاب من الاخر..اللى حصل بقى انى اخدت وقت و فكرت و رديت عليه بالرفض..قاللى ربنا معاكى و انا بعزك كثير و يارب يحفظك..بس قاللى ياريت ماخسركيش.. و دعالى بانى الاقى الانسان اللى يعرف قيمتى بس قاللى المهم انى ماخسركيش.. انا كمان مش عاوزة اخسره على الاقل كصديق لانه فعلا انسان محترم..بعدها بقى بيكلمنى على فترات متباعدة يطمن عليا و فى المناسبات بيكلمنى يقوللى كل سنة و انتى طيبة .. بس فى كل مرة بيلمحلى تانى و يقوللى فكرى..انا ماوصلتش الموضوع لبابا و اخواتى الولاد .. بس قلت لاخواتى البنات و كانوا رافضين عشان سنه و مراته و اولاده.. هو فى اوائل الاربعينات .. بس انا مش رافضة عشان سنه بالعكس انا شايفاه مناسب ليا لانى مش متخيلة نفسى متجوزة شاب فى سنى ..مش عارفة ليه بس بحس ان مفيش توافق فكرى بينا او اغلبهم يعنى..و لا رافضة كمان عشان اولاده كل رفضى ان فى انسانة تانية او اولى بقى خلينا نقول..يعنى انا كان ممكن جدا اوافق لولا موضوع انه متجوز ده .. طبعا بعد كده عرفت انهم عادى جدا فى الخليج موضوع التعدد ده و ان الستات هناك مش بيتصدموا زى عندنا و بيبقوا عادى جدا مع بعض.. مع انى لسه مش مستوعبة فكرة ان واحدة يبقى عادى ان جوزها يتجوز عليها و تبقى عايشة معاه عادى كده

 

على فكرة مفيش مشاعر من ناحيتى بالمعنى المفهوم..ايوة فى احترام و تقدير و احساس حلو ان واحد زى ده بيحبنى جدا و عاوزنى بجد و مستعد يعمل اى حاجة عشانى..لكن حب حب ماعتقدش.. و طول عمرى بحلم انى اتجوز حد احبه و يحبنى بجد.. و عمرى ما حبيت لغاية دلوقت.. السؤال دلوقتى انى بعد مارفضته عشان مفيش حب.. حد يضمنلى الحب؟؟ حد يضمنلى انى الاقيه؟؟ انا عندى 25 سنة دلوقت..ممكن الاقيه بعد قد ايه مثلا؟؟ مش ممكن مالقاهوش خالص و اكون ضيعت من ايدى حد بيحبنى و بيقدرنى بجد؟؟؟ و لو لقيته مش ممكن اقع مع حد مايستاهلش الحب ده؟؟؟ او واحد يفقع مرارتى و افضل ادلع و احايل فيه..انا مش عاوزة كده..انا عاوزة اهتمام متبادل و مش عاوزة اتجوز حد و احبه قوى و بعد كده الاقيه بيتنطط عليا عشان بحبه.

بس برضه ارجع تانى و اقولك نفسى احب.. حاسة انى بدور فى حلقة مفرغة..عاوزة احب و خايفة اللى احبه يجرحنى.. عاوزة اتجوز راجل ناضج بس الرجالة الناضجين معظمهم متجوزين دلوقت…و النضوج عندى بمعنى ان الراجل اللى قدامى مايفكرش فيا كبنت حلوة و خلاص او مجرد اداة للجنس و اشباع للرغبات لان الرجالة فى العشرينات و اوائل التلاتينات بيبقى ده همهم الوحيد او خلينا نقول الاساسى .. انا عاوزة انسان يشوف فيا روحى و يتعامل مع عقلى اولا

اذن المشكلة دلوقتى مش فى الشخص اللى بكلمك عليه او فى غيره المشكلة فيا انا و نظرتى للحياة اللى بدأت تكون واقعية بشكل كبير بعد فترة المراهقة اللى كنت عايشة فيها فى برج عاجى و شايفة الحياة وردى و بحلم بحياة اكثر من وردى مع فارس احلامى اللى هيخطفنى على حصانه و الكلام الاهبل ده و لكن برضه نظرتى دلوقت لا تخلو من شوية هبل و تفكير فى الحب …خايفة اضعف و اتجوز الشخص ده عشان اخلص و دماغى يرتاح و ابطل تفكير فى المستقبل المجهول و اللى مش ضامناه.. و ساعتها هقف قدام اهلى لانهم اكيد مش هيوافقوا و هخسرهم لان دى حياتى و انا اللى هقرر محدش تانى و ممكن ارجع اندم(على فكرة انا بيتقدملى ناس كتير..بس حتى اخواتى بيقولوا ان دى اول مرة اتكلم عن حد كويس كده)..و خايفة استنى لما احب و يا عالم (ده اذا لقيته) و بعد كده اتجرح و بعدين اندم….و خايفة اتجوز جواز تقليدى برضه و مافيهوش حب و تبقى حياتى فاترة و برضه ارجع اندم.. المهم انى عندى هاجس الخوف من المستقبل دايما

ملاحظة..انا مش مرتاحة خالص فى بيتنا لان ماما متوفية و مش طايقة البيت من بعدها و ساعات بفكر اوافق عشان ابعد عن البيت و مشاكله..فكرت فى الانفصال عن اهلى بس مش بايدى حاجة .. حتى لسه مش لاقية شغل لغاية دلوقت

 ممكن اعرف رأيك و رأى القراء فى الموضوع ده؟؟؟

 

———————————————-

أهلا يا حبيبتى
 
انا اسفة انى اتأخرت فى الرد عليكى
 
بصى انا مش ضد انك تبقى زوجة تانية
 
لكن انا حاسة انك مستعجلة
 
انتى سنك لسة صغير و الدنيا قدامك واسعة و كبيرة و اختياراتك كمان كتيرة
 
انتى مش بتحبيه زى ما بتقولى
 
يبقى ليه تتجوزى واحد متجوز و مخلف و من بلد تانية و جنسية تانية و اكبر منك بكتير؟
 
دا اسمه خوف من المستقبل
و اعمال بمبدأ عصفور فى اليد
 
و بصراحة كمان عدم ثقة فى ربنا .. ليه مش واثقة انه هيبعت لك الشخص المناسب فى الوقت المناسب؟
 
و بعدين ظروف الحياة هتبقى ازاى؟
انتى هنا و هو هناك؟
و لا انتى هناك مع زوجته / زوجاته؟
و أولادك جنسيتهم إيه؟
و لو حصل مشاكل هتتصرفى ازاى؟ و تربى العيال فين و ازاى و بكام؟
 
أنا حاسة انك يأستى من ضغوط حياتك و مشاكل البيت و قرف الشغل و دا نوع من انواع الانتحار او الهروب
 
بس كل قرار له توابع و له مسئوليات
 
فكرى كويس تانى بالراحة
Bookmark and Share